LAZAROPOLE MACEDONIA

LAZAROPOLE JANUARY 2012

2012-01-21T07:12:00.000-08:00

LAZAROPOLE JANUARY 2012 PHOTOS BY KATE ANGELOVA & FILIP GLIGUROVSKI

LAZAROPOLE PHOTOS 2011

LAZAROPOLE PHOTOS 2010

LAZAROPOLE PHOTOS 2006/2007/2008/2009

Мајовци познати изработувачи на зурли и тапани

2012-01-12T11:26:00.000-08:00

Освен по музицирањето, познатата дебарско-мијачка група Мајовци се и едни од најдобрите изработувачи на зурли и тапани.

Mузичките тајфи кои музицираат на дебарските зурли и тапани се познати не само во нашава држава туку и пошироко во светот, но многу познати во Дебар се и мајсторите кои ги изработуваат зурлите и тапаните. Во Дебар има неколку познати мајстори кои ги изработуваат овие музички инструменти, а тоа се членовите на познатото дебарско семејство Мајовци.
Петрит Исаковски е познат зурлаџија, но и еден од најдобрите изработувачи на дебарската зурла. Тој во својот дом има работилница во која со задоволство изработува зурли.

Дебарската зурла се разликува од другите зурли по тонот кој се добива, но и од должината на инструментот. Оваа зурла е долга 52 сантиметри, додека другите се многу пократки.
„Дебарската зурла се изработува од дрво - дива цреша. Дрвото треба да отседне повеќе од една година, а потоа тоа дрво се буши и се бара соодветниот звук. Следи дупчење на дупките и изработката на славецот кој се изработува од зеленика и шимшир. Потоа се прави писката. Дебарската зурла се разликува од другите зурли по тонот кој се добива, но и од должината на инструментот. Оваа зурла е долга 52 сантиметри, додека другите се многу пократки“, објаснува 43-годишниот член на семејството Мајовци.
Зурлите што тој ги изработува, денес покрај другото ги има и во многу домови во повеќе градови од земјава, кои се чуваат како сувенири.
Мемет Бајрами има 52 години и е внук на семејството Мајовци. Тој е најдобар изработувач на тапани. Над 20 години изработува тапани со познатите карактеристики на дебарско-мијачкиот регион.
„Каснакот од тапанот се изработува од костен или, пак, од ореово дрво. Карактеристично е тоа што дрвото, по направениот избор, се поставува во ѓубре од лисја и таму стои до два месеца. Потоа започува процесот на виење на каснакот, за да добие еластицитет и боја. Следи изработката на обрачот, кој се прави од дрво леска. Кожата на тапанот е од коза или, пак, од младо теле. Пречникот на дебарскиот тапан е 62 сантиметри“, објаснува Мемет.
Петрит и Мемет изработуваат зурли и тапани и за многу други музички тајфи од дебарскиот регион. И двајцата овој занает го имаат научено од нивните родители, кои исто така беа познати музичари и изработувачи на народни инструменти. Опстанокот на нивните семејства, Петрит и Мемет го обезбедуваат како од свирење на свадби и други манифестации, така и од заработката од продажбата на изработените зурли и тапани.

види линк: РАДИО СЛОБОДНА ЕВРОПА

МАЈОВЦИ; MAJOVCI

ТЕШКОТО ВО ИЗВЕДБА НА МАЈОВЦИ mp3

Тешкото во изведба на Мајовци

МАЈОВЦИ mp3 / MAJOVCI mp3 / Traditional Macedonian songs and dances with 2 drums & 2 pipes (zurla)

Тешкото
Манукот-зетовското
Тргна моме на вода

Тешкото, неговите корени, рожбата

2011-12-22T03:04:00.000-08:00

Од вековите што прелетаа, што останаа зад нас, преживеаа единствено културните настани, односно нивните творби. Од нашето скриено ковчеже се изнедри, се ослободи само креативниот дух што го имаат создадено делата како што е орото „Тешкото“, таа духовна светлина што непрекинато зрачи.

Никој досега не пројавил интерес да ги побара корените, рожбата орото. Барем јас не сум сретнал пишување во кое би биле забележани иследувања за рожбата, односно потеклото, местото времето, луѓето и се друго што би било од интерес за постанокот на орото. А напишани се безброј анализи, искажани се многу толкувања за тоа што претставува овој танц. Меѓу другото дека е тоа оро кое со движењата на игроорците ни ги доловува најсложените сфери на човековата душа.

тешкото е една состојба на внатрешна напнатост, чувствата да се соопштуваат со помош на знаци, движења на ногата и телото, вклучувајќи го и темпото на тие знаци.

Во играта „Тешкото“ се вткаени многуслојни стилски можности. А познато е дека е добар секој стил што вистински пренесува некоја внатрешна состојба и не прави грешки во врска со знаците, со нивното темпо, со изразите, всушност, со сите закони на периодиката кои спаѓаат во уметноста на изразот.

Напишани се и стихови за орото кое и овозможи на нашата фолкорна уметност невидена популаризација дури и надвор од нашите граници. Висок дострел како дејност, што активно ја продолжува духовната традиција, кај милионската публика, не создаде како еден балкански (ако не и светски) центар на создавачи (творци) на секогаш присутниот исчекор кон светлината.

Тешкото се родило и живеело во Мијачијата. Тоа ги одразува погледите врз животот на Мијакот кој го создал, го играл, повторувал, разраснувал и одржувал до денешни дни. Кога ја слушам мелодијата на „Тешкото“ (но онаа во записите на Мајо, Ишлам и Исак) имам чувство дека ја доловувам душата на Мијакот.

Проблемот за рожбата на „Тешкото“ се разбира е премногу сложен за да биде можно да се претстави дури и во најкуси црти. Мораме значи да се ограничиме и да покажеме само неколку аспекти на таа загатка.

И при првата помисла да пишувам за корените на „Тешкото“, без свесен дека ќе се сретнам со многу спорна задача. И покрај тоа ја ставам на увид мојата теза: постанокот на „Тешкото“ како мелодија, како оро е во селата на Мијачијата. Или уште поконкретно: во Лазорополе или Гари.

Мојата претпоставка признавам, е лизгава, повеќе заличува на легенда и има мала историчност.

Очекувам повеќемина да тврдат дека „Тешкото“ е обичајна мелодија и оро од векутума, длабоко забележано во традициите и обичаите на поколенија мијачки семејства. Или ќе речат дека едноставните луѓе Мијаци не сакале од него да се одвојат, да се разделат. Го негувале и усовршувале како најмил, најсакан свој производ.

Многу нешта не се запишани. Се пренесуваат преку усната традиција. Или, поинаку кажано, со народните кажувања се создава извесна, определена усна традиција со изразити фолклорни особености. И токму таа традиција денеска е тешка за дешифрирање, затоа што е натрупана со факти и творби на народната фантазија. Има луѓе коишто со задоволство фантазираат и измислуваат за да го облагородат својот и животот на своите роднини, пријатели и другари, давајќи му со тоа длабоко значаење.

Усната традиција толку често измамлива, нема и не може да има вредност на категоричен доказ. Затоа и нашата хипотеза за авторот на „Тешкото“ повеќето ќе ја сметаат за сомнителна. Но ред е да ја раскажам.

Во сега веќе далечната 1964 година како млад лекар службував во моето родно место Лазорополе. Имено како стипендист на тогашната Мавровска Општина имав обврска три години да се оддолжам со работа во родното место. Тогаш селото имаше сеуште многу жители. Имаше осмолетка.

Се раѓаа деца. Мојата помош при породувањето (од што најмногу и се плашев) се случуваше во оваа година. Но, имав слободно време на претек. Често знаев да ги посетам и да помуабетам со моите пациенти и во нивните домови.

Беше убава доцна есен. Лазорополе тогаш е најубаво. Боите на лисјето на шумата просто ме викаа да прошетам кон Горно Маало.

А таму седнат на едно столче троноже, го сретнав мојот редок пациент Огнен Ичкоски. Имаше убава старечка возраст, но и болест на нозете. Поради заболување на периферните нерви имаше петлов од. Тешко се движеше. Го поздравив и за да заподенам разговор му велам:

- За на оро веќе не ќе можат да те служат.

- Ја и никогаш не сум бил игроорец. Но моите далечни претци биле одвеани играорци и ковачи. - И приказната почна. Лазоровци празнуваат еден необичен празник. Тоа е Огнена Марија, се паѓа секој пат на 30 јули. Тогаш не се работи, се одмора. А еве зошто: Многу одамна (на 30 јули 1807 година) настанал пожар во селово. Изгореле 57 куќи ржаници. Меѓу нив и куќата на циганските ковачи. Можеби од нивната колиба и се проширил пожарот. Го напуштиле Лазорополе и се отселиле во Ложани, Прилепско. Мојот прадедо останал сам со ковачкиот занает, учен недоучен кај ѓупците и со меракот за играње оро практикуван со нивното свирење на зурли и тапан. Едно летно попладне, по Илинден во педесеттите години од 19 век селскиот коџобашија Ѓурчин Кокалески (залежан во постела од старост) ги поканил тогаш младите ковачи Перо и Јуфуф, ѓупци од Гари, едниот зурлаџија, а другиот тапанџија. Нарачал да му исковет за едно цело ергеле потковици и неколку узенгии за седла.

По добро завршениот пазар Перо и Јусуф не можеле а да не засвират со своите инструменти зурлата и тапанот. Перо ја одбрал најубавата писка. Отсвириле една права свадбарска езгија. Можеби тогаш токму пред прочуениот ќаа со над 12 илјади овци и неколку стотини коњи, пред прочуениот селски коџобашија кој бил дури кај турскиот цар во Истанбул ја свиреле најубава песна за Бистра, за кроткото јагне што цицало од две мајки, за младоста која одминува и не се враќа, за убавите мијачки девојки и невести... И не заборавиле да побараат дозвола од коџобашијата одново да се населат како ковачи и зурлаџии во Лазорополе. Ѓурчин им го озоможил тоа. Им дал селска утрина за градба на куќа, градина и ваковски ливаѓе за користење.

Но им поставил само еден услов. Во Лазорополе можат да живеат само две еѓупски семејства колку што барале Перо и брат му Јусуф. А кога семејството на Перо се зголемило со 4 синови: Мајо, Исак, Амид и Ракиб, двајца од нив се иселиле во Дебар. Останале во Лазорополе само Мајо како зурлаџија и Исак како тапанџија.

И занаетот ковачки заедно со нив.

Повторно Илко Ковачески иако остарен можел да го практикува и игањето оро и ковачкиот занает.

Прашањето на годината на настанувањето на „Тешкото“ е сложено. Иако тоа не е безначајно, како што се чини. Зашто, степенот на веродостојноста на историското дело треба да се оценува зависно од тоа кога орото било за прв пат одиграно, или кога за прв пат наследници на Перо и Јусуф (Мајовци) го отсвиреле. Ова е важно и заради толкувањето базирано врз неодредени усни преданија, како и врз измамливата човекова меморија.

За жал целата оваа аргументација, навидум толку несоборлива, има многу конструкциски слабости. Пред се таа не ги зема предвид во правосудството познатите тешкотии на сведоците. Познато е дека меморијата дури и на интелегентниот човек не е сигурна кога станува збор за реконструкција на видените детали дури и од поблиското минато. Особено ако човекот сведочи под ментална пресија на средината во којашто живее и доколку е во состојба на интелектуална еуфорија и егзалтација. Расчекорот меѓу историската вистина и фантазирањето си останува во кругот на своите верувања, преисполнети од убавините на своите надземски восхитувања и копнежи. Да се вратиме сепак на вистинската тема и да се обидеме да одговриме на прашањето: кој прв го одиграл „Тешкото“.

Секоја народна творба е плод на инспирација на едно лице во даден момент предизвикан од неговиот материјален живот. Еднаквите животни услови кај луѓето предизвикале кај нив и едкакви, или барем слични претстави и зфаќања за да бидат преточени во оро. Непознатиот автор Мијак прв го одиграл „Тешкото“ и потоа го пуштил на еден непрекинат ретуш на идните поколенија. Тие го стилизирале, усовршувале и така придонесувале за негово разубавување.

Секој ороводец го интерпретирал „Тешкото“ на свој начин, го менувал и дотерувал по свој сопствен вкус, манир и разбирање. „Тешкото“ што се играше во Лазорополе има многу варијанти. Или поубаво е да се напише дека секој од познатите ороводци од Лазорополе оставил трага во создавањето на „Тешкото“.

Доградувањето на „Тешкото“ заврши во педесеттите години од минатиот век. Кореографската постановка што ја направи прочуениот ороводец Дојчин (Лонза) Матески, лазоровец, во штотуку оформениот Ансамбл за народни песни и ора „Танец“ е дефинитивна. Оттогаш „Тешкото“ се игра насекаде исто. Во сите културно-уметнички друштва, клиширано.

Од книгата Тешкото од Лазорополе од Блаже Смилески, 2006 г.

види линк МАКЕДОНСКА НАЦИЈА

ТЕШКОТО ВО ИЗВЕДБА НА МАЈОВЦИ MP3

80 години од раѓањето на Анте Поповски

2011-12-10T08:01:00.000-08:00

Свечен собир по повод 80-годишнината од раѓањето на Анте Поповски

Во Друштвото на писатели на Македонија денеска се одржа свечен собир по повод 80-годишнината од раѓањето на Анте Поповски, академик, еден од најзначајните поети во современата македонска литература, врвен есеист и интелектуалец.

Претседателот на Собранието на Друштвото на писатели на Македонија (ДПМ), Веле Смилевски рече дека Анте Поповски е автор кој целиот свој творечки век го врзал за македонската писателска асоцијација. Поповски од 1956 година бил член на ДПМ, претседател на ДПМ во два мандата, претседател на Советот на Струшките вечери на поезијата во два мандата, член на Македонскиот ПЕН Центар, член на МАНУ и на Светската академија на поезијата на УНЕСКО.

Делото на Анте Поповски има свое значајно место во фондот на трајните вредности на македонската литература и култура. Поповски е еден од врвните претставници на втората генерација поети во современата македонска литература, автор со силно изразени специфики на мотивско-тематски и стилско-изразен план, рече Смилевски.

Тој потенцира дека Поповски бил поет за кој татковинското чувство било од примарен карактер.

Во песните на Поповски љубовта се јавува како повод за пеење, но и како порака, љубов кон сето она што е составка на светот и животот, кон сето она што ја гради неговата смисла и што како негова вредност го одржува и продолжува, потенцира Смилевски.

Анте Поповски е автор на книгите „Одблесоци“, „Вардар“, „Непокор“, „Камена“, „Тајнопис“, „Љубопис“, „Родопис“,„Сина песна“, „Ненасловена“...

На свечениот собир присуствуваа академици, универзитетски професори, писатели, поети и семејството на Поповски. Стихови од Анте Поповски читаше Софија Гогова - Врчаковска.

_____________________________________

На 13 декември (вторник) 2011, во 12 часот, во Друштвото на писателите на Македонија ќе се одржи Свечен собир по повод 80-годишнината од раѓањето на академик Анте Поповски. Влезот е слободен.
________________________________________________
види линк -

Македонија

Еве ја таа проста земја

од дволичен камен

и сонце

Децата уште незаодени каде откопуваат

лобањи по градините

Еве ја таа проста земја

од пајажина

и од води

Мудро слободата кај што ги запишува

селските имиња

Место икони по црквите

И каде летото како судбина

Трае до последниот востанат

Еве ја таа проста земја

од заморено дишење

и од молк

Низ која времето одминува

и пак се враќа

Со неа да го сподели лажното траење.

О, еве ја таа проста земја

од грч

и од чекање

Што ги научи и ѕвездите да шепотат на македонски

А никој не ја знае.

LAZAROPOLE FOTO MINATO 13

2011-12-09T11:40:00.000-08:00

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО

"Тешкото" код за збогување и за векување

2011-07-17T14:36:00.000-07:00

На Петровден во Галичник, а на Илинден во Лазарополе, кога ќе екнел звукот на зурлата и на тапанот, а мажите ќе го заиграле „Тешкото“ сретсело, сите знаеле дека е дојден мигот за веселби, но и за разделби. Тогаш печалбарите се враќале масовно од туѓина, се женеле на колективни свадби и потоа си заминувале. Разделбите биле најтешки, а блиските ги испраќале до чешмата, каде што се играло „Тешкото“... Со секој направен чекор, стамено и гордо, во ритамот на нивните тукушто разбудени младешки срца, сé уште голобрадите мажи својата тага ја претворале во

духовна борба, со надеж дека заминувањето ќе им донесе полни трпези на нивните семејства. Качен на тапанот, првиот игроорец, оној најдобриот меѓу добрите, со грутка во грлото и скриена машка солза во окото, застанувал за миг и гордо ја кревал главата.

СОВРШЕНА СЛЕАНОСТ „Тешкото“, орото на нашата гордост и тага, го создал народниот гениј и постојано го усовршувал, го брусел како дијамант, доведувајќи ја слеаноста на движењата и на музиката до совршенство. Кога в недела, на Галичката свадба, повторно ќе се разниша тлото под нозете во неправилните ритми на „Тешкото“, кај сите ќе почнат да бијат дамарите, а силината на емоциите како кандилце ќе ги осветли најскришните места во душата на секој Македонец.

- Она по што било препознатливо „Тешкото“ во минатото и денес преку неговото сценско адаптирање се бавните, синхронизирани движења на учесниците, следени од музичарите, кои со својата автентичност го задржуваат вниманието на гледачите. Движењата имаат постепена градација, и во сценскиот и во музички дел, и на крајот кулминираат со забрзување, со што се постигнува голем емотивен набој и кај самите игроорци, но и кај музичарите - посочува м-р Горанчо Ангелов, етномузиколог и инструменталист на народни музички инструменти. За Милан Зафков, музичар и раководител на оркестарот на ансамблот „Танец“, „Тешкото“ е еден од најзначајните симболи на македонскиот фолклор. - Кога со „Танец“ на гостувањата се игра „Тешкото“, секаде има флуид со публиката. И јас понекогаш чувствувам морници, па дури и за неколку секунди сум останувал без здив и сум престанувал да свирам, обземен од целата таа атмосфера. Мислам дека ова оро, навистина, треба да биде заштитено и да продолжи да ја раскажува приказнат

а за Македонија во светот - вели Зафков.

МАКЕДОНСКИ БРЕНД Нашиот познат музичар и еден од најдобрите тапанари на Балканот, Гарабет Тавитјан-Гаро, за „Тешкото“ вели: - Оригиналните ритми на „Тешкото“ се изблици на нашиот вековен непокор. За мене, како инструменталист и музичар, „Тешкото“ е од голема важност, бидејќи првпат го отсвирев на фестивалот „Опатија“ во 1977 година, кога со „Леб и сол“ победивме со песната „Абер дојде Донке“. Јас го збогатив аранжманот токму со ритамот на „Тешкото“. Со музички термин тоа е рубато, нема музика, туку само еден ритам што расте до кулминација. Се мешаат 5/8 такт, со 7/8, 11/8, 4/4... Две зурли и два тапани можат да создадат звук како да е во прашање цел оркестар, а тоа со генерации наназад најубаво го прават познатите Мајовци. И благодарение на нив и на „Танец“, „Тешкото“ стана вистински македонски бренд - рече Гаро. Доказ за тоа е сеприсутноста на „Тешкото“ во нашата култура, па и во нашето современо живеење. И нашиот најголем поет Блаже Конески, инспириран од ова оро, ја напиша поемата „Тешкото“, за која во еден стих ќе каже: „И душата чиниш на родот мој мачен, во тешкото оро се уткала сета“. Скулптура со игроорци на „Тешкото“ се наоѓа во центарот на Скопје, а голем број сликари, скулптори и поети својата креа

тивност ја преточија во дела посветени на овој танц.

НЕ Е САМО ГАЛИЧКО Често може да се прочита дека „Тешкото“ е галичко оро, а тоа не е сосема точно, вели Марјан Андоновски, игроорец и пејач во „Танец“ и дипломиран етнокореолог. - Тоа е создадено во Мала Река, во западните македонски планински сточарски предели, во областа околу Дебар, Галичник, Лазарополе, Крушево, обрабена со планините Влаиница, Бистра, Стогово, каде што било населено старото словенско племе Мијаци. Можеме да претпоставуваме дека галичаните имаат најголем придонес во неговото уметничко збогатување, но не е точно дека тоа е нивно авторско оро, бидејќи се игра во сите околни села - вели Андоновски. Според него, „Тешкото“ е прототип на македонска игра, која се развила како процес. Ако сакаме да ја најдеме основата на ова оро, да ја упростиме неговата сложеност, ќе видиме дека и „Тешкото“ е тип на право, рамно оро. Но со тек на време народниот творец го надградувал и го усложнил, со што направил монументален плод и ретко остварливо дело и во многу поголеми светски култури од нашата. - Во првиот состав на игроорците со формирањето на ансамблот „Танец“ во 1949 година биле примени голем број игроорци од Лазарополе, со цел автентично да го изведуваат „Тешкото“. Ороводец бил легендарниот Рафе Жикоски од селото Лазарополе, а подоцна го наследил Дојчин Матевски, кој го водеше „Тешкото“ во „Танец“ сé до пензионирањето во 1973 година. Интересно е дека орото никогаш не можело да се одигра двапати на ист начин, а најчесто игроорците се придружувани од две зурли и два тапани - вели Андоновски.

МАЈОВЦИ Според многу усни преданија, создавањето на „Тешкото“ се поврзува со легендарните Мајовци, бидејќи нема никакви други податоци за постари свирачи на ова наше најпознато, највредно и најтешко оро. Денес нивните вистински наследници живеат во Дебар. Тие потекнуваат од Петрит-Перо Мајо од Гари. Негов син бил Мајо, прочуен зурлаџија што свирел заедно со уште двајца други музичари, кои за себе велеле дека по националност се Еѓупци. - Пред да почине, мојот прадедо Мајо му оставил аманет на својот син, мојот

дедо, да продолжи да свири и идните поколенија да ги разлеваат звуците на зурлата и на тапанот во западна Македонија. И мојот татко Рамче Мајо пред да си замине од овој свет ми рече: „Не оставај те ги селата глуви. Мијачијата нека ечи од нашите песни“ - вели зурлаџијата Перо Мајо. Неговиот син ја претставува петтата генерација на легендарните Мајовци.

КОГА СЕ РОДИЛО „ТЕШКОТО“?

Се претпоставува дека „Тешкото“ е создадено во 19 век, но првите документи и конкретни имиња на луѓе што го играле се од 30-тите години на минатиот век и тоа во книгите на сестрите Јанковиќ, кои вршеле истражувања во тоа време и ги запишувале сеќавањата на луѓето. Од описите што ги имаме од 1930-тите и снимките од 1948 година од Лазарополе, направени од „Вардар филм“, може да се забележи дека до денес „Тешкото“ не доживеало промени. Единствено што денес се игра совршено и максимално изедначено. Неговата оригиналност и автентичност се последица на заштитеност од туѓи влијанија, во речиси недостапниот планински терен на Мијачијата. Можеби токму поради тоа „Тешкото“ е неповторлив спој на физичкото и метафизичкото, на телото и духот, тоа е неверојатен израз на духовната експресија на еден народ, израз на уметничката дарба на народниот гениј.

ЛИНК

НАРОДНА НОСИЈА

МАЈОВЦИ mp3 / MAJOVCI mp3 / Traditional Macedonian songs and dances with 2 drums & 2 pipes (zurla)

Тешкото
Манукот-зетовското
Тргна моме на вода

ТЕШКОТО ВО ИЗВЕДБА НА МАЈОВЦИ mp3

Тешкото во изведба на Мајовци

МАЈОВЦИ; MAJOVCI

LAZAROPOLE - MOUNT BISTRA - JUNE 2011 PHOTOS BY FILIP GLIGUROVSKI

2011-07-08T15:51:00.000-07:00

Mount Bistra (Бистра) is one of the most interesting mountains in the Republic of Macedonia. The mountain has many peaks higher than 2,000 meters and the highest one is Medenica Peak, 2,163 meters above sea level. Limestone erosion on the mountain created limestone fields. On the limestone area on Bistra Mountain, there are fourteen limestone fields: Tonivoda, Govedarnik, Bardaš, Sultanica, Solomunica, Suvo Pole, Small and Big Brzovec, Čukni Topanica, Lower and Upper Poljce, Tri Bari, Tri Groba, and Lazaropole. The most popular caves on the mountain are Alilica and Kalina Dupka. A large part of the mountain is included within the boundaries of the National Park Mavrovo.

L A Z A R O P O L E 2011 PHOTOS BY NIKOLINA

2011-05-15T13:14:00.001-07:00

L A Z A R O P O L E JANUARY 2011 PHOTOS BY KATE ANGELOVA

2011-02-14T07:33:00.000-08:00

Лазороско-галички антагонизам

2011-02-05T07:57:00.000-08:00

Антагонизмот меѓу луѓето од Галичник и оние од Лазорополе е прусутен од дамнина.

Се практикувал секогаш и насекаде, особено во туѓина, на печалба. Се засилил при една измама, кога на еден личен лазоровец, наместо девојката свршеница, на свадбата (скриена зад дулак) му била подметната сестра и нешто постара и многу понелична. Измамата била откриена на патот од Росоки кон Лазорополе, кога некој од стројалените го открил дулакот под кој гувеела невестата и брзо реагирал со зборовите:

„В темница одиме – тамница водиме“.

Мајтапењата замираат последниве години откако и едните и другите ги напуштија родните села и се раселија. Сега веќе се изменија мотивите за антагонизмот на двете најголеми мијачки села, но затоа, пак, останаа темите кои и едните и другите ги врзуваат за заеднички имиња: Аврам, Рафе, Тофе.

Аврам задоцнил на работа повеќе од два часа. Рафе бил негов претпоставен, та затоа и го прашал:

- Многу се забави денеска бре Авраме, да не те снајде некоја мока?

- И ме снајде – му одговорил Аврам. – Никако да ја врата пастата за зоби шо ми се испушчи собајлево кога и миев диќеливе.

По Втората светска војна, меѓу првите во Галичник кој купил радиоапарат бил и Аврам. Со автобус го донел до под Јанче, а потоа пеш по Скала до Галичник. Неговите најблиски со голема радост го очекувале вклучувањето на радиоапаратот. Присутни биле и соседите. Се било поставено, се било вклучено, но радиото не пуштало глас. И како и секогаш на помош е повикан Рафе. Тој само што пристигнал во куќата на Аврама, уште од врата, поставил прашање:

- Како го носевте радиово од Скопје?

- Со автобус до Јанче, а оттаму пешки по Скала – одговорил Аврам.

- Уморено е од потот, затова не работат, нека се одморит неколку дена, пак ќа видиме – ги посоветувал Рафе.

Скржавоста Тофева е позната. Еднаш влегол во меана и нарачал кафе.

- Како ќа го пиеш? – Го прашал келнерот Аврам. седнат или станат?

Седнат чини 50 денари, а станат од нанозе 30 денари.

- Дај ми го ти мене за 10 денари. Ја ќа си го пија легнат.

Аврам и Тофе веднаш по војната, како активисти учествувале при пописот на населението во една градска населба. По земањето на генералиите на една убава жена ја прашале што работи, што е по професија.

- Балерина – одговорила таа.

И двајцата се изненадиле од професијата и затоа ја замолиле да им покаже во што се состои нејзината работа. Таа тоа и го направила, а Аврам срипал и му рекол на Тофета:

- Побратиме, пиши ороспија.

Аврам и Рафе се добри другари, побратими. Едниот е лазоровец, а другиот галичанец. Еден ден Рафе специјално дошол во Лазорополе за да се опијани.

- Зар не можеше тоа да го сториш во Галичник, туку мораше пешки да го качуваш Мачкино?

- Времето до опијанувањето е исто во двете села. Но, ти немаш претстава какво задоволство е да бидеш пијан на рамно, да не водиш сметка дека по пијанството, ќе се истркалаш во Јанче и згора на това да мораш пешки да ја качуваш Скала – му одговорил побратимот.

Рафе и Тофе водат научен разговор. Се обиделе да одговорат на прашањето како настанала глувчерицата.

- Пред многу години, во времето на социјализмот во Галичник биле дадени на товење крокодили. И таке...

Рафе фаќал капавица на покривот од својата куќа. Во еден момент на невнимание се слизнал и полетал кон земјата. На минување крај прозорецот, сепак успеал да и довикне на жена му:

- Жено, за ручек нареди една рока помалку грав.

Рафе добил стан на четврти кат од некоја кула. И додека Рафе се радува, неговиот побратим Тофе е многу загрижен.

- Шо си таков? – го прашала Тофевица.

- Се плашам за животот на Рафета. А слушнет топан, скокат за играње дури и во сон. Па ми е страв во тоа скокање да не скокнет низ пенџере

Од книгата „Тешкото од Лазорополе“ од Блаже Смилески, авторско издание, 2006 г.

(Подготви Марко Китевски)

LAZAROPOLE - ЛАЗАРОПОЛЕ

2011-01-06T01:55:00.000-08:00

video by Trpe Stojkoski

LAZAROPOLE 2010 - PHOTOS BY GORDANA KVAJO

2010-10-29T07:16:00.000-07:00

PHOTOS BY GORDANA KVAJO (Rijeka, Croatia)
ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ГОРДАНА КВАЈО (Ријека, Хрватска)

Ловци на злато не им дават мир на мртвите. (ДНЕВНИК - 30.09..2010 )

2010-09-30T03:02:00.000-07:00

Два дена по вандалскиот чин во кој се осквернавени старите гробишта во Лазарополе, се' уште останува мистерија што барале сторителите - златен накит со кој претежно ги закопувале невестите, артефакти или друго закопано богатство.
Расфрлани коски, делови од череп, парчиња од надгробни плочи... Тоа е сегашната слика од старите гробишта што се наоѓаат над ова мијачко село. На гробовите нема никаков знак, ниту име на починатите ниту датум. Петте откопани гроба немо сведочат дека некој не ги остава мртвите души да почиваат во мир.
Неколку повозрасни жители на селото вчера молкома седеа во дворовите, топлејќи се на есенското сонце. Кога им кажавме за што сме дојдени, не' упатија во куќата на Сотир и Смилја Шошоски.
Тие љубезно не' пречекаа во дворот преполн со разновидно цвеќе.
- Тоа се стари гробишта. Таму се закопани нашите предци. Последниот погреб, како што ни кажуваа постарите, бил пред стотина години. Кога во селото дошле Србите, како што велиме во српско време, тие забраниле тука да се погребуваат селаните. Тоа го направиле од здравствени причини, бидејќи водата што доаѓа за петте селски чешми поминува низ тој дел - ни раскажа 85-годишниот Сотир.
Потоа за селски гробишта српските власти одредиле друго место, подолу во селото.
- Сега околу старите гробишта доаѓаат луѓе да соберат некоја билка или смрека. Така и забележале дека некој ги осквернавил гробовите. Досега не се случило вакво нешто. На тој што се дрзнал да ги вознемири душите на нашите предци, Бог нека му плати - вели Шошоски.
Пријавиле во полиција, извршен е увид, а истрагата продолжува.
- Не можам да поверувам кој може да биде толку нечовек. Не знаеме што барале и што нашле - вели нивната сосетка Рада Тодоровска.
Но сите се сомневаат дека вандалите барале златен накит или вреден артефакт, кои биле придружни предмети при закопот на невести.
- Во тоа време, оние што биле поимотни, невестите ги закопувале во свечена невестинска носија, со златни обетки, со прстења, синџирчиња, а на челото без исклучок и дубла, пара од чисто злато. Можеби некои ги закопувале и со помалку, но факт е дека ги погребувале со златен накит. Злато им ставале и на девојките и на ергените - раскажува 84-годишната Смилја.
Лазарополе е едно од повеќето мијачки села кое до 1941 година имало над 3.000 жители, односно „колку еден град“. Сега нема постојани жители. Потомци на поранешните жители ги обновиле старите куќи или изградиле нови. Селото е полно лете, а зиме е празно.
- Зиме селово ни го чуваат оние од метеоролошката станица. Јас со бабичката и некои мои врсници доаѓам на Велигден и останувам до празникот Митровден, кога ми е домашна слава. Потоа заминуваме за Скопје - со тага во душата вели Сотир.
Во селото се надеваат дека полицијата наскоро ќе ги открие вандалите.

Вера Тодоровска

http://www.dnevnik.com.mk/?ItemID=F06440BEA41760499DC0852850B624CD

МИЈАЧКА ИЛИНДЕНСКА ЕПОПЕЈА - ЧЕТАТА НА МАКСИМ НЕНОВ ВОЈВОДА ОД ТРЕСОНЧЕ

2010-09-22T04:00:00.000-07:00

види линк ЗОРАТА СЕ ЗАЗОРИ (СТАНИ СТАНИ МАКСИМЕ)
Максим Војвода бил македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, член и војвода на МРО. Максим Нинев - Војводата е роден во Тресонче во 1870 година. ај народот е познат како Максим Војвода, а академиците и уметниците го познаваат како Максим Зографот. Роден е неколку години пред формирањето на ТМРО на која и се приклучил откако наполнил дваесетина години. Во селото го завршил основното образование, но се истакнувал како момче кое ја сака книгата и црквата, па набрзо станал ученик на зографот Дичо Зограф (кој е од истото село). До својата дваесетта година веќе станал сосема солиден живописец и калиграф, па како и поголемиот број тресончани заминал на печалба во некоја од соседните држави. Негова станица била Бугарија, односно градот Стара Загора, каде станал доста баран зограф и ѕидар.

Откако се вгнездил во Бугарија се поврзал со останатите Македонци кои како и тој самиот таму биле на печалба. Но, некои од нив таму биле и заради обезбедување поддршка за кревање на големото востание во Македонија. Се поврзал со нив и во 1899 година бил поставен за војвода на две реканско-дебарски чети. Откако и пристапил на Организацијата неколку пати се враќал во Тресонче и во реканскиот крај заради организирање на четите и востаниците, мобилизирајќи Мијаци (види линк: ИМЕТО МИЈАК-МИЈАЦИ ВО ЛИТЕРАТУРАТА ОД КРАЈОТ НА XIX И ПРВАТА ПОЛОВИНА НА XX ВЕК) и дебарчани. Во тие години почнал и за првпат да се судира со турските војски, но и со качачките банди. Целата 1902 година ја минал на чело на Првата чета Мијаци низ реканско-кичевските планини, често пати сардисуван од качаци - Малесори (од областа Малесија во Албанија) кои на луѓето од Бистра им биле познати како озлогласени разбојници. Но, во меѓувреме во врвот на Организацијата се случуваат големите провали, смртта на Гоце Делчев, навлегувањето на врховистички елемент во македонското-ослободително движење. Најнапред Максим не бил свесен за таквата реалност, па дејствувал под нивната капа, но подоцна ја увидел опасноста од врховистите по однос на македонското револуционерно движење и заедно со Јордан Пиперката, а во 1902 година ја распуштил Првата мијачка чета и заминал во Бугарија да провери како стојат работите во врвот. Откако видел дека во организацијата бугарската пропаганда станала силна, на своите Мијаци им ја објаснил опасноста и од нив формирал нова чета од Мијаци - печалбари. Новата чета ја формирал на 22 мај 1903 година во селото Владаја, крај Софија. аа броела повеќе востаници од првата, односно 53 мажи. Негов заменик бил Димитар Арсов (види линк: ДИМИТАР АРСОВ МИТРЕВ (1873-1903)), учител од Лазарополе, доста значаен за историјата поради дневникот што го водел од формирањето начетата до нејзиниот трагичен крај истата пролет. Истиот ден турските и бугарските шпиони дознале за формирањето на четата, кои откако го бакнале револверот и камата на Организацијата го изиграле и Тешкото - мијачко оро (види линк: ТЕШКОТО) што се игра свирено од зурли и тапани. Откако завршило постројувањето на востаниците, Максим Војвода го повел кон бугарско-турската граница за да влезат во Македонија.
Шест дена и требала на четата за да стигне до границата, минал и празникот Света Троица. На 29 мај 1903г. ја минале реката Брегалница и влегле во Македонија искачувајќи ја планината Голак на 1585 метри. Ноќта паднала, па востаниците на Максим легнале да отспијат. Во дневникот на лазоровецот Димитар Арсов останало запишано и со какво оружје располагале четниците: 14 пушки малихерки со вкупно 4.000 куршуми, 24 пушки Мартинки со 5.000 куршуми, 3 српски Маузерки со 750 куршуми, 5 пушки Кримовки со 1.000 куршуми, 53 пушки и околу 11.000 куршуми, 29 рачни бомби, 2 kg динамит, 20 револвери со околу 100 куршуми за секој од нив и ками. За 2 Манлихерки им фалеле бајонети.

ОД ДНЕВНИКОТ НА ЛАЗОРОВЕЦОТ
"Станувајте аскер!!! - извикал уште во мугрите еден од стражарите додека востаниците спиеле. На оружје браќа, напред на позиции. Пустите, многу рано нî најдое. Огон да го изгори кој ни предаде - рекол војводата. Утрото наближувало околу 7 часот кога веќе сите биле на своите места. Од доловите на Голак се слушале турските воени труби, а аскерот веќе бил на околу 8.000 чекори од ридот Чавките, каде востаниците ја минале ноќта"

Дневникот на лазоровецот понатаму ја раскажува битката:
"Првиот истрел беше со руска Кримовка, чиј глас е како да е од топ во однос на турските Маузери. По тој наш истрел, почна пукотницата од обете страни, измешани со повици ураа со гласот на Војводата, кој повторуваше да се гаѓа, а не само да се пука. Веднаш потоа, истрели се почувствуваа од сите страни. Денот станува си потопол. Не дува никаков ветрец. Земјата си уште испушта пареа од топлината, па станува уште понепријатно на позициите. Горештината околу 10 часот почнува дури и да задушува. Борбата од час в час станува си пожестока, а на војводата му стигнуваат абери дека во далечината се гледаат нови колони турски засилувања. Се чини како противникот да не знае каква е нашата големина, па се впушта во приближување до нашата позиција. Ги има околу 3.000 души. Војводата испраќа неколку поединци да се огласат со истрели од подалеку од нашата положба за да изгледа сме поголема група од една чета. Наскоро дадовме и први жртви. Паднаа Марко Росочки и Добе од Тресонче, Марко погоден во главата, а Добе пронижан во градите. Шо ти е бре Добре - го праша неговиот соселанец Пандил, а овој му одговори: Ме рание во левата рока, немат нишчо, сеа ќа стана, само малу да полежа, удрите вие, удрите.... Тоа го рекол и ја испуштил душата без да офне. Време ручек е, а бојот уште повеќе се засилува си до два часот попладне. Потоа следеше свиреж на труби, една по друга. За момент од кај низ сопре стрелбата со пушките и започнаа топовски истрели за вознемирување од кои немаше поголеми ефекти кај востаниците. Се кренаа праови од песокот си додека не ги нанишанија подобро нашите позиции. Потоа истрелите стануваа си попрецизни. Од ситните камења од експлозиите се посериозно сме загрозувани по телата и по лицата. Ќепињата и белите бечви станаа жолто-црвени од прашината што се креваше. Топовската каноната замолкна, па забележавме движења на аскерот. Се договараат за јуриш. Првиот јуриш го одбивме. Пукаат без нишанење само за и ние да им одвраќаме, но Војводата ни предупредува да штедиме муниција. Пукаме само во месо, кога гледаме човечки прилики во непосредна близина. Од горната позиција Спасе Глигоров - Гудурот ни предупредува дека Турците на нивната страна се на дваесетина метри и се подготвуваат да јуришаат. Некои предлагаат да ја напуштима позоцијата и да се префрлиме во црнтралната каде што е Војводата. Друг предлага да се испотепаме со револвери да не паднеме в турски раце. Војводата не одобри ниту еден од предлозите и рече: Подобро е да истепаме што повеќе душмани, оти смртта и така и така не можеме да ја избегнеме. Мртвите потоа се зголемуваа и на наша, но и на турска страна. Наскоро паднаа Петре Спасов - Софрониев, Ефто Чадија, а загина и Спасе Глигоров - Гудурот. Беше околу пет часот кога се чу глас од еден од четата упатен до подвојводата. Чичко Митре, овде ќа ни истепаат како глувци. А на тоа овој му одговори: Каде е Максим, нека не дреме заедно со тие околу него, нека ви помогнат. Максим, моментно зафатен со разговор со еден од борците кој нешто го прашуваше, со едното уво го слушна предупредувањето на својот помошник, подвојводата Димитар Стефанов и без размислување, како молња скокна од позицијата на нозе. Но, штом пречекори чекор-два за да види што се случува на левото крило од централната позиција, со два истрела беше застрелан во градите. Не падна веднаш, туку чекореше уште толку да стигне кај загрозените другари и таму падна ничкум дочекан од еден од борците со зборовите: Зошто бре војводо дојде баш кај нас да умреш? Не доби одговор, туку само мафтање со раката и со поројни солжи ја испушташе својата јуначка душа на ридот Чавките"...

Крајот на битката
"Денот речиси се наближува кон своето смирување, а бојот како сî повеќе да се засилува. На еден од куририте што се наоѓаше на централната позиција една граната му ја откина ногата. Беше веќе седмиот час навечер и тогаш сите почувствувавме поддувнување на ветрец што добро ни дојде. А, бевме навистина изморени, испотени, неспани и гладни. На позицијата на левата страна состојбата беше уште полоша зашто немавме вода. Стрелбата на топовите како да го достигна зенитот сега на сите страни на позицијата. Небото го покрија црни облаци, како и тоа да нî жалеше. За да внесам макар и малку ведрина им довикнувам на тие што можеа да ме чујат: "Помош, помош идет!" "Од коде?!" - ме прашаа другите. "Одозгора, зар не гледате? Ќа се стемнит, ќа заврнет, ќа згаснет месечинана и барем неколку од нас ќа куртулит!". Наполно се стемни, мракот ги сокри позициите, се огласуваат тук-таму истрели од пушки, но без ефект. Сето останато четата го остава на боиштето. Да се остане и понатаму на боиштето е погубно. Почна повлекувањето, кога повторно започна бојот. Заврши муницијата, па почнавме да фрламе и со камења. Тие што останаа живи врват кон југоисток низ шумата за да најдат некаков пробив. Некои се раштркаа. Прескокнав едно поточе, се напив вода, цел ден жеден и дури пред зората во тоа мое лутање утврдив дека сум доста оддалечен од местото на вчерашниот бој. На "Чавките" останаа 18 мртви другари, а бројот на ранетите и загубените како мене, во овој час не го знам. Беа деветмина ранети"

Тука некаде завршува дневникот на Димитар Арсов што брои 44 страници. На крај се наведени имињата на востаниците кои загинале на ридот: - Максим Нинев - Војводата (с.Тресонче), Петре Јуруков (с.Тресонче), Добе Јосифов (с.Тресонче), Ефто Ристов Чалија (с.Лазарополе), Спасе Глигоров - Гудурот (с.Лазарополе), Никола Долев (с.Лазарополе), Милош Митрев (с.Сливен), Ѓорѓе Сливенски (с.Сливен), Димитар Стефанов - Подвојводата (с.Јабланица), Софроние Спасов (с.Осој), Марко Ристов - Дадара (с.Росоки), Марко Росочки (с.Росоки), Доле Ехлоски (с.Ехловец), Милош Богданов (с.Годивје), Ташко Цветков (с.Гари), Ристо Китанов (с.Долно Косоврасти), Анѓеле Ѓоргоски (с.Селце), Марко Урдарески (с.Рајчица). До разделбата во ноќта 29 и 30 мај 1903 одина во дневникот на лазоровецот стои дека биле ранети девет четници, но не ги наведува по име и презиме, ниту пак, дали тие биле извлечени од боиштето. За загинатите вели дека на планината Голак останале незакопани.

препорака - види линкови:

РИСТЕ ОГНЕНОВСКИ ПАТЕРОСКИ (18??-1953)

ДИМИТАР АРСОВ МИТРЕВ (1873-1903)

ПАВЛЕ ГАВРИЛОВ КАРААСЕНОСКИ - КАРААСАН

ПАВЛЕ ТЕОДОСИЕВ АЖИЕСКИ (1886-1913)

МИТРЕ ЈОСИФОСКИ ГИНОСКИ (1868-1952)

МИЈАЧКИОТ КРАЈ ВО 1902/03, ИЛИНДЕН

СПОМЕНИ - ЛУКА ЏЕРОВ

ШТО ПИШУВА ВО КНИГАТА "ГАЛИЧНИК И МИЈАЦИТЕ", 1940 година, АВТОР проф. РИСТО ОГНЕНОВИЌ

LAZAROPOLE satellite photos

2010-09-12T04:46:00.000-07:00

LAZAROPOLE - 03.08. 2010 (06:30h) PHOTOS BY IVAN LAMBEVSKI

2010-09-11T13:13:00.000-07:00

Венчавка во Лазарополе 31.08.2010 г.

2010-09-01T03:58:00.000-07:00

LAZAROPOLE MAJOVCI 2010 - МАЈОВЦИ ИЛИНДЕН ЛАЗАРОПОЛЕ - ЗОРАТА СЕ ЗАЗОРИ (СТАНИ СТАНИ МАКСИМЕ); КАНЕЊЕ НА МРТВИТЕ

2010-08-19T14:35:00.000-07:00

ЗОРАТА СЕ ЗАЗОРИ
( СТАНИ СТАНИ МАКСИМЕ )

Зората се зазори
зората се зазори
ај зората се зазори
сонцето веќ изгрева
ај зората се зазори
сонцето веќ изгрева

Караулите свират
караулите свират
ај караулите свират
на Максима говорат
ај караулите свират
на Максима говорат

Стани стани Максиме
стани стани Максиме
ај стани стани Максиме потера не сардиса
потера не сардиса потера малешевска

Борба се љута започна
борба се љута започна
паѓаат душмани
борба се љута започна
паѓаат душмани

Максим викна провикна
држтесе браќа удрете
бијте душмани
држтесе браќа удрете
бијте душмани

Мене ме куршум пронижа
мене ме куршум пронижа
мене ме куршум пронижа влева страна срцето

Ако некој жив остане
ако некој жив остане
на мојта мајка да каже Максима го женивме
Максима го женивме за црна земја македонска

види линк МИЈАЧКА ИЛИНДЕНСКА ЕПОПЕЈА - ЧЕТАТА НА МАКСИМ НЕНОВ ВОЈВОДА ОД ТРЕСОНЧЕ

LAZAROPOLE 2010 (cave of kalina dupka) PHOTOS BY KATE ANGELOVA & FILIP GLIGUROVSKI

2010-08-19T03:35:00.000-07:00

The cave of Kalina Dupka is situated between the villages of Rosoki and village of Lazaropole. It is actually near the route that connects this two beautiful villages. From both sides, there is approximately between 30 and 40 minutes in order to reach the cave.
The entrance is again narrow. After that, the cave is widening, presenting some of its beauties. Soon a very narrow tunnel leads deeply in the cave, but unfortunately I hadn't have a chance to continue with the explorations. I was told that also a river and even an underground lake can be reached in the cave.

LAZAROPOLE - JUNE 2010 PHOTOS BY GABRIELA GJURCHINOVSKA

2010-08-08T11:04:00.000-07:00

03.05.1910 г. Писмо до Реканското архерејско намесништво околу Евстатиј Марков (Жунгулоски)

2010-08-06T04:48:00.000-07:00

06.03.1910 г. Лазарополе - писмо до егзархот се бара преместување на учителот Евстатиј Марков (Жунгулоски)

2010-08-06T04:42:00.000-07:00

19.12.1903 г. Софронија И. Кокале бара препорака за учител

2010-08-06T04:39:00.000-07:00

31.07.1903 г. Лазоровци молат учител да биде Софронија И. Кокале

2010-08-06T04:32:00.000-07:00

01.01.1904 г. Дебар список на учители за 1903/4г.

2010-08-05T03:42:00.000-07:00

21.11.1903 г. Лазоровци не го сакаат Евстатија Жунгулов за учител

2010-08-05T03:27:00.000-07:00

16.08.1900 г. Антим Серафимов преминува на српска страна

2010-08-05T03:20:00.000-07:00

15.11.1903 г. Барање на Стрезо поп Иванов да остане за учител во Лазарополе

2010-08-05T03:04:00.000-07:00

26.05.1962 г. МОЛБА ЗА ОДОБРЕНИЕ ЗА ПРЕМИН НА ДАЛЕКОВОДОТ ПРЕКУ ПТТ ЛИНИЈА

2010-08-04T04:08:00.000-07:00

12.05.1962 г. ЗАПИСНИК ОД СОСТАНОКОТ НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2010-08-04T03:20:00.000-07:00

20.04.1962 г. ДОГОВОР ЗА ПОСТАВУВАЊЕ НА БАНДЕРИ

2010-08-04T03:17:00.001-07:00

5.04.1962 г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2010-08-04T03:12:00.000-07:00

19.02.1962 г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2010-08-04T03:08:00.001-07:00

21.02.1962 г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2010-08-04T03:02:00.000-07:00

23.01.1962 г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2010-08-04T02:58:00.000-07:00

18.01.1962 г. ДОГОВОР ЗА ТРАСИРАЊЕ НА ДАЛЕКОВОДОТ

2010-08-04T02:49:00.000-07:00

LAZAROPOLE 2010 PHOTOS BY ROZA MITREVSKA

2010-07-22T07:23:00.000-07:00

"Местото за кое неодамна слушнав, и се рабира се само прекрасни коментари, нетрпеливо сакав да го посетам. За мене Лазарополе не остави впечаток на село, туку на прекрасен планински ресор кој нуди бескраен мир, хармонија и неспоредлива убавина".

Роза Митревска

29.07 - 02.08.2010

2010-07-18T03:26:00.000-07:00

IN MEMORIAM ТОМЕ ПЕРИНСКИ

2010-06-04T01:09:00.000-07:00

IN MEMORIAM

ТОМЕ ПЕРИНСКИ

(1953 - 2010)

Почитувани Лазоровци и почитувачи на селото. Во овие тешки денови се збогуваме од човекот кој не задолжи сите нас. Тој направи повеќе за селото од многумина пред него и остави свој личен печат во душите на сите што го знаевме. Не научи како со личен пример можеме да покажеме како се сака селото и како се почитува традицијата на нашите дедовци. Човек секогаш отворен за разговор, пријателски расположен и подготвен да помогне. Помагач на многу настани поврзани и за селото и надвор од него, љубител на културата и уметноста, афирматор на мијачката култура и мијачките обичаи. „Калин Хотел“ е слика и прилика на неговите заложби за заживување на Лазарополе.

Нека му е вечна слава на нашиот Томе. Ние знаеме дека него постојано ќе го наоѓаме пред хотелот, на Горни, како се шета по атарот лазороски, зашто тоа е рајот што тој го заслужи.

Томе поздрави ни ги сите наши од „другата страна“ и Ѓурчина и Мартина и Анатолија и Илариона и отец Митрофана и Теофила и Василка и Антета и Симона и сите знајни и незнајни великани, зашто ти се нареди до нив.

Бог да го прости и нека му е вечна памет.

На Бош (VI)

2010-05-21T14:05:00.000-07:00

На Бош

Откако направи политички излет, времето си го минува во природа.

Во оваа земја најдобро врват оние што се на поминување.

Власта го расипува човекот, ако човекот е расипан.

На лојалните кон власта, обично им оди како подмачкано.

Не очекувај опулени избраници од заслепени избирачи!

Господата се јадат меѓусебе, зашто имаат големи политички апетити!

И кога паѓаат на испитот по демократија, некои од нив си го повторуваат... мандатот!

Лесно го купија беше продадена душа!

Стартувајте со потковани коњи, само така ќе ја добиете изборната трка!

Бидејќи големите партии ја вжештуваат политичката клима, малите испаруваат!

БОШКО ПЕРИНСКИ (1950-2008)

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 12

2010-05-12T12:26:00.000-07:00

од свадбата на Јордан и Трпка Тодоровски (1942г.)

од свадбата на Јордан и Трпка Тодоровски (свекрвиното)-(1942г.)

од свадбата на Јордан и Трпка Тодоровски (1942г.)

Јордан и Трпка Тодоровски (1941г.)

бабата Риста, Дула Тодоровска со децата: Марко, Јордан и Јела Тодоровски

стојат: Јордан Тодоровски, Тодор Тодоровски и Димко Пашоски; седи: Лазар Тодоровски

семејна фотографија Тодоровски (од Чуповци)

Тодор Тодоровски (1840-1946)

ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ЛАЗАР ТОДОРОВСКИ

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО

На Бош (V)

2010-05-10T11:42:00.000-07:00

На Бош

Единствени што кај нас работат со жар се скараџиите.

И во пазарната економија едни продаваат станови, други продаваат книги, а трети ни ја продаваат татковината.

Дајте му на народот леб ако сакате да си легне на брашно.

За да се реши проблемот на седење крај празна трпеза, организираме тркалезна маса.

Кај што се користи религијата како опијум масите се како дрогирани.

Оние што лежат во дебела сенка законите ги носат а народот стенка.

На оние што се вртатат како сончогледи се им оди како по масло.

Кога видоа дека е зелен, го скинаа.

БОШКО ПЕРИНСКИ (1950-2008)

MAY 2010 PHOTOS BY GORGI APOSTOLOVSKI

2010-05-03T13:22:00.000-07:00

На Бош (IV)

2010-05-03T04:00:00.000-07:00

На Бош

Тешкото е мијачко оро што го играат најголемиот број Македонци!

Нашата земја е мала, можеби затоа апетитите на соседите се големи!

Кога ќе ја пикнат во конзерва и на крупната риба судбината и е запечатена!

Направете добро дело, за лошото никогаш не е доцна!

Народот бараше посветла иднина, а тие му приредуваат огномет.

Во борбата за власт ниските удари најчесто доаѓаат од повисоките тела.

Во некои средини демокатските процеси ги следи и по некој... монтиран.

БОШКО ПЕРИНСКИ (1950-2008)

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 11

2010-04-25T07:40:00.000-07:00

Ифка Ололовска (1947г.)

Ифка и Сандре Ололовски (1959г.)

од десно кон лево: стојат: Ифка и Велика Ололовски; седат: Сандре и Мара; деца: Стево и Угрин Ололоски.

ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ЕЛЕНА ЈОРДЕВСКА

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО

На Бош (III)

2010-04-22T04:27:00.000-07:00

На Бош

Меѓу сиромашните има два типа на луѓе: едни на кои им ја вадат маста и други на кои маста им е извадена!

Не преполнувајте му ја чашата на народот, предвреме ќе ви истече мандатот.

Онаму каде што владее колективното лудило, паметниот поединец го сметаат за обичен лудак.

Синдромот на самоуништување ќе исчезне оној момент кога ќе се уништиме!

Постојат два типа на луѓе, едни кои се цврсто залепени за врвот и други кои што ништо не може да ги одлепи од дното!

Сепак многу полесно е да се излезе на крај со луѓе лоши отколку со кодоши!

Народот кој нема ни трамвaj ни метро, кој како ќе стигне... го вози!

Европските врати ќе ни се отворат дури тогаш кога ќе го најдеме клучот за излез од балканските!

БОШКО ПЕРИНСКИ (1950-2008)

На Бош (II)

2010-04-20T02:45:00.000-07:00

На Бош

Разликата меѓу спортистите и политичарите е таа што додека првите играат, другите... изигруваат!

Откако го тргнаа од центарот, нe е веќе мета!

Некои штрајкови со глад бргу завршуваат, бидејќи штрајкувачите добиваат порција

И на политичката сцена во главните улоги играат оние што знаат да глумат.

Многу работи не тргнуваат од место, поради оние што не може ништо да ги помести.

БОШКО ПЕРИНСКИ (1950-2008)

На Бош (I)

2010-04-15T05:10:00.000-07:00

На Бош

Се додека некои народи ги водат малоумници, балканот ќе биде огромна... лудница!

Балканот е единствениот полуостров на кој страдаат цели народи.

Кај што владее диктатура и исхраната на народот е под режим.

Меѓу добро информираните има најмногу што шират дезинформации.

Додека сиромашните со носталгија се сеќаваат на работните акции, богатите, купуваат... акции.

БОШКО ПЕРИНСКИ (1950-2008)

БОШКО ПЕРИНСКИ

2010-04-13T00:23:00.000-07:00

БОШКО ПЕРИНСКИ

(1950-2008)

"Времето во деншниот ден речиси целосно ќе го потрошам за конечно дообиколување на мојата најнова книга, афоризми и епиграми со работен наслов "Просто мнозинсво". Оваа книга, всушност, содржински се надоврзува на моите две претходни книги: "На бош" и "Човек на човека му е пратеник"." ... "Денот ми почнува на чист воздух, во опкружување на остатоците од последниот снег и пролетното сонце врз Лазарополе. Тука го минувам викендот, заедно со моите најблиски, и се разбира, нема да ја испуштам множноста нешто да забележам во нотесот, каде што ги пишувам импресиите што ги внесувам во мојот најнов литературен ракопис. " (Утрински Весник, бр.1736, Што прават денес, 16 октомври 2006г.)

Бошко Перински, роден 1950 година во Лазарополе. Неговиот краток но плоден период завршува во 2008 година во Скопје. Од 1983 година почнува да објавува афоризми во Остен, Студенски збор, Вечер, на програмите на МРТВ. Неговите афоризми се преведувани и објавувани во словачки (гласило на словачките писатели "Литературен неделник"), српски ("Јеж") и бугарски ("Стршел") списанија за хумор и сатира. Во Бугарија, Габрово, 1997 година на 13-то интернационално биенале во куќата на хумор и сатира во уметноста го освојува 3-то место за книга. Неговите афоризми ги има и во "Антологија на балканскиот афоризам" составена од нашиот сатиричар Васил Толески, кој е прогласен за "Екселенција на сатирата". Добитник е на првите награди на фестивалот за хумор и сатира "ИН ВИНИЦА ВЕРИТАС".
* 1993 година прва награда во категорија Aфоризми;
* 1994 прва награда во категорија Епиграми;
Во 1994 година ја објавува својата прва книга "На бош" а во 1996 година ја објавува и својата втора книга "Човек на човека му е пратеник ". Зад себе има оставено и уште многу не објавени ракописи, афоризми, епиграми, сценарија за драми како и многу сатирични приказни кои тој ги нарекува "Врутоци".
Со дозвола на неговото семејство, благодарение на неговиот син Ламбе Перински, од сега натаму, на блогот ќе објавиме 50-тина афоризми на Бошко Перински од неговите книгиги "На бош" и "Човек на човека му е пратеник".

LAZAROPOLE APRIL 2010 PHOTOS BY BORCE JOVANOVSKI

2010-04-07T04:46:00.000-07:00

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 10

2010-03-18T07:36:00.000-07:00

Се извинуваме доколку при именувањето на одредени слики се поткраднати определени грешки, Ве уверуваме дека тоа не е сторено со намера, туку од незнаење. Воедно ги замолуваме сите Лазоровци, особено оние кои што потекнуваат од луѓето и фамилиите кои што се на сликите, оние кои што имаат добра волја и можност да ни испратат слики од нивните семејни албуми, при проследувањето на сликите да ни испратат и одредени податоци за нив. Кои личности се наоѓаат на фотогарфиите (или за кои семејства се работи)и доколку е можно да се определи нивниот временски период. Сметаме дека тоа во многу ќе придонесе за средување на овие наши заеднички „Лазороски албуми“, како и да им ја искажеме нашата почит на нашите предци, со внесување на што е можно по прецизни податоци за нив.

Однапред Ви благодариме на сите.

Љубе Дракулоски

Софка Гешкоска Ололоска, Љубе Дракулоски и Снежана Атанасоска

Дана Гешкоска и внуците Сидор и Љубе Дракулоски

од лево - Селвија, Јела и Весела

од лево - Селвија, Донка, Јела, Цвета

од лево - Миља, Мара, Морфа, Јела и Селвија

Колективот на килимарата при З.З. Кочо Рацин на излет во Крушево

Колективот на килимарата при З.З. Кочо Рацин на излет во Охрид

ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ МИНО РАФАИЛОВСКИ

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО

ЕКИПА ЛАЗАРОПОЛЕ МАЛ ФУДБАЛ

2010-02-21T17:52:00.000-08:00

ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ФИЛИП ГЛИГУРОВСКИ
види линк:
ФУДБАЛСКИ КЛУБ "КОЧО РАЦИН" ЛАЗАРОПОЛЕ
ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 9

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 9

2010-02-21T17:46:00.000-08:00

ФУДБАЛ 12.VII.1975 година
ГАЛИЧНИК vs ЛАЗАРОПОЛЕ
(1:4) ; 3:10

испратил Филип Глигуровски
види линк:
ЕКИПА ЛАЗАРОПОЛЕ МАЛ ФУДБАЛ
ФУДБАЛСКИ КЛУБ "КОЧО РАЦИН" ЛАЗАРОПОЛЕ

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 8

2010-02-21T17:41:00.000-08:00

ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ФИЛИП ГЛИГУРОВСКИ
види линк

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 7

2010-02-21T17:35:00.000-08:00

Јануари 1972 година

Јануари 1972 година КОРИТНИК

На скијање
ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ФИЛИП ГЛИГУРОВСКИ
види линк

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 6

2010-02-21T17:24:00.000-08:00

1958 година, Цуцул

1959/60 година; 4-то одделение; класен раководител
Живко Поповски

1961/62 година
ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ФИЛИП ГЛИГУРОВСКИ
види линк

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 5

2010-02-01T08:55:00.000-08:00

Однапред Ви благодариме на сите.

Стојат: 1.непознат, 2.Мелко Ѓорѓиоски, 3.Крсте Пејкоски, 4.Димко Пашоски; Седат:1.Бранко Попоски, 2.Томо Палчески, 3.Кире Бангоски

Морфа Палческа, Ратка Палческа (родена Попоска) и Анѓеле Угринов Палчески

Групна слика на лазороски другари и пријатели

Групна слика

од десно кон лево: Ангеле Угринов Палчевски, Кирко Палчевски и Бранко Попоски
ФОТОГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ВИОЛЕТА КИЦОВСКА

---------------------------------------

Арсо Батоски

Пане Батоски со жената

браќата Шпире и Рафе Жикоски

непознат лазороски пар, сликата е добиена од Зоран Димитријоски од Жепчевци

Шпире Анѓелев Чупоски, Томо Рафев Чупоски (1888-1928), Рафе Ѓорѓев Чупоски (1850-1928) и Ќипро Рафев Чупоски (18??-1951), сликано во Видин (Бугарија), пред Балканските војни

link:

ЛАЗАРОПОЛЕ МАЈОВЦИ ИЛИНДЕН 2009

2010-01-31T07:26:00.000-08:00

link:

МАЈОВЦИ; MAJOVCI

ЛАЗАРОПОЛЕ (Дебар, Бистра, Стогово ...); ТОПОГРАФСКА КАРТА 1:1000

2010-01-22T13:02:00.000-08:00

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 4

2010-01-16T13:28:00.001-08:00

Се извинуваме доколку при именувањето на одредени слики се поткраднати определени грешки, Ве уверуваме дека тоа не е сторено со намера, туку од незнаење. Воедно ги замолуваме сите Лазоровци, особено оние кои што потекнуваат од луѓето и фамилиите кои што се на сликите, оние кои што имаат добра волја и можност да ни испратат слики од нивните семејни албуми, при проследувањето на сликите да ни испратат и одредени податоци за нив. Кои личности се наоѓаат на фотогарфиите (или за кои семејства се работи)и доколку е можно да се определи нивниот временски период. Сметаме дека тоа во многу ќе придонесе за средување на овие наши заеднички „Лазороски албуми“, како и да им ја искажеме нашата почит на нашите предци, со внесување на што е можно по прецизни податоци за нив.
Однапред Ви благодариме на сите.

сликано во Сараево, во 30-тите години на XX-иот век. Стојат: непознати, освен вториот од десно Јосе Панев Коштрески. Седат: 1. Јосиф Коштрески, 2. Јано Коштрески, 3. непознат, 4. Доне Крстев Голибегоски

Доне Крстев Голибегоски и Јано Коштрески

Свадбата на Ристе и Фима Голибегоски во 1939 година

Фамилијата на Василко Васе Кокалески. Стојат: 1.жената на Кире Васев Кокале, 2.Александар Динев Кокалески, 4.Методија Динев Кокале. Седат: 1.Кире Василков Кокале, 2.Дине Василков Кокале, 4. стариот Василко Ѓорѓиев Кокале

куќата на Голибеговци

фамилијата на Доне Крстев Голибегоски, постариот син е Крсте

Алковица, жената на Алексо/Алко Крстев Голибегоски

Доне Крстев Голибегоски

ФОТOГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ СЛОБОДАН ДРАКУЛОВСКИ

ВИДИ ЛИНКОВИ:

LAZAROPOLE. JANUARY 2010 PHOTOS BY FILIP GLIGUROVSKI

2010-01-12T17:43:00.000-08:00

ЗОГРАФИ И РЕЗБАРИ ОД ЛАЗАРОПОЛЕ

2009-12-13T10:39:00.000-08:00

СПИСОК НА ЦРКВИ И МАНАСТИРИ ОД КИЧЕВСКО И ОХРИДСКО АРХИЈЕРЕЈСКО НАМЕСНИШТВО

ЗОГРАФИ И РЕЗБАРИ ОД ЛАЗАРОПОЛЕ

КИЧЕЕВСКО АРХИЈЕРЕЈСКО НАМЕСНИШТВО

Прва кичевска парохија

Село Бигор Доленци:- црква "Свети Антониј" - изградена во 1865 година. Иконостасот е дело на резбари од Лазарополе.

Село Челопеци:- црква "Свети пророк Илија" - изградена во 1861, а обновена во 1910 година од страна на селаните. Фреските во внатрешноста се дело на зографот Јаков Радев Мажовски од Лазарополе. И во оваа црква, иконостасот го изработил Дичо Зограф од Галичник. Во 1999 година е извршено обновување на фрескоживописот од страна на Бошко Попоски од Кичево.

Село Светораче:- црква "Свети Кузман и Дамјан" - во својот сегашен изглед, изградена е во 1858 година. Иконостасот, изработен од мајстори мијаци, е од крајот на XIX век.

Село Крушица:- црква "Света Богородица" - изградена во средината на XIX век, а реновирана во 1950 година. Над влезната врата се наоѓа фреска на заштитничката на црквата, Света Богородица, дело на зографот Крсте Колоски од Лазарополе (ПОСЛЕДНИОТ МИЈАЧКИ ЗОГРАФ), од 1980 година.

Втора кичевска парохија

Село Горно Добреноец:- црква "Свети Никола" - според записот на самиот објект, градбата на црквата е започната во 1938 година, а ја градел мајсторот Алексо, од мијачките села. Во внатрешноста на црквата има иконостас, на кој се поставени 6 големи и 13 мали икони.

Село Јаорец:- црква "Свети Никола" - изградена на местото на стара црква, на почетокот на минатиот век. Иконостасот е изработен неколку години подоцна, а иконите на него се дело на Теодосиј Колоски од Лазарополе.

Село Ехловец:- црква "Свети Пантелејмон" - изградена во 1850 година. Големиот иконостас е дело на мијачките мајстори.

Трета кичевска парохија

Село Мало Црско:- црква "Свети Ѓорѓија" - градена во 1848 година. Иконостасот, изработен во 1893 година, и иконите на него се дело на заографи од Лазарополе.

Четврта кичевска парохија

Село Букојчани:- црква "Свети Никола" - изградена во седумдесеттите години на минатиот век, на темели од стара црква градена во 1882 година, а потоа урната. Фрескоживописот е дело на зографот Кузман Фрчкоски од Лазарополе, работен во периодот од 1976 - 1978 година. ???

Село Јагол:- црква "Свети Никола" - изградена во почетокот на 1848 година, а во 1936 година изграден е уште еден спрат. Иконостасот е изработен во 1938 година од страна на браќата Јоаким и Томо Николоски од Лазарополе.

ОХРИДСКО АРХИЈЕРЕЈСКО НАМЕСНИШТВО

Прва охридска парохија

црква "Света Богородица Болничка" - до денес не се откриени пишувани податоци за нејзиното живописување, но според изведбата на градењето и според анализата на живописецот оваа црква припаѓа на малите еднокорабни охридски цркви, од вренето на XIV век. Црквата претрпела повеќе измени и тоа во XVI и XVII век, а последен пат во оваа црква се интервенирало во 1834 година, кога повторно е живописана на малтер нафрлен врз стариот живопис. По конзерваторските работи во 1959-1960 година, живописот од 1834 година е остстранет и се наоѓа како експонат во тремот. Инаку постариот фрескоживопис е дело на непознат локален зограф со големо чувство за компонирање на боите, и е еден од подобрите остварувања во Охрид. Иконостасот е изработен од ореово дрво, од вештите раце на Никола Дарковски Караџовик од с. Лазарополе во 1833 година, и се вбројува помеѓу најзначајните дела на мијачките копаничари од минатиот век. Околу црквата се наоѓаат повеќе гробови на монаси или игумени, како и заедничка гробница.Двете цркви се нарекуваат болнички според маалото во кое се наоѓаат, бидејќи според раскажувањето на постарите жители во средниот век тука постоела болница.

Шеста охридска парохија

Село Рамне:- црква "Свети пророк Илија"- според натписот што се наоѓа над влезната врата, црквата е изградена во 1907 година. Таа е еднокорабна, со галерија на кат и купола. За изградбата употребен е кршен камен и делкан бигор. Од натписот во внатрешноста се дознава дека е живописана во 1944 година, од страна на Рафаил Крстев и син му Крсте од с. Лазарополе. Во периодот од 1984 - 1995 година, со помош на селаните се изградени: црковната трпезарија, камбанаријата и сменет е кровот на црквата.

Белчишка парохија

Село Лешани:- црква "Свети Никола" - градена од 1909 до 1919 година, а осветена во 1920 година. Иконите на иконостасот се изработени од Русалим Крсев од Лазарополе во 1909 година.

Мешеишка парохија

Село Волино:- црква "Света Богородица" - изградена во 1900 година. По својата градба таа е еднокорабна со трансепт. Трите апсиди (од источната, јужната и северната стана) се петтострани. Иконите се изработени од зографите Крсте Николов и син му Рафаил од с. Лазарополе, додека целосно е фрескоживописана во 1942 година.

Пештанска парохија

Село Елшани:- црква "Свети Илија", изградена во XVI век. Возобновена е во 1859 година. Фрескоживописана е во 1944 год. од зографот Рафаил Крстов со синовите Крсте и Владимир од Лазарополе, а олтарот е фрескоживописан во 2002 година од страна на уметникот Драган Ристески.

Село Горно Коњско:- црква "Свети маченик Мино"- возобновена во 1927 година. Фрескоживописот, дело на зографот Крсто Николиќ и син му Рафаил од Лазарополе, е изработен во 1928 година.

Требенишка парохија

Село Требеништа:- централна парохиска црква "Свети Никола" - изградена во 1942 година, а живописана во 1944 година. Иконите на иконостасот се дело на иконописецот Доне Донески од с. Лазарополе.

Село Оровник:- црква "Свети Илија" - изградена во 1927 година. Фрескоживописот е дело на Доне Донески од с. Лазарополе.

Село Горенци:- црква "Света Троица" - изградена во 1923 година. Денешната црква е изградена во периодот од 1990 до 1992 година, а живописана е во 2001 година. Иконите во внатрешноста на црквата се дело на иконописецот Рафаил Крстев од с. Лазарополе, иконописани во 1923 година.

Село Подмолје:- црква "Свети Константин и Елена" - изградена во 1934 година, живописана во 1937 година од страна на Доне Донески од с. Лазарополе. Црквата е осветена во 1969 година од страна на Митрополитот Дебарско-кичевски г. Методиј.

ДОПОЛНИТЕЛНО, ВИДИ ЛИНК:

КРСТЕ НИКОЛОВ КОЛОСКИ (1839-1938)

04.11.1961г. ДОГОВОР ЗА ТРАСИРАЊЕ НА ДАЛЕКОВОДОТ

2009-12-11T04:45:00.000-08:00

18.12.1961г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2009-12-11T04:39:00.000-08:00

02.12.1961г. МОЛБА ЗА ИЗДАВАЊЕ ОДОБРЕНИЕ ЗА ГРАДБА

2009-12-11T04:35:00.000-08:00

01.12.1961г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2009-12-11T04:31:00.000-08:00

24.11.1961г. ОДГОВОР ОД НАРОДНИОТ ОДБОР НА ТЕТОВСКАТА ОКОЛИЈА НА МОЛБАТА ОД ЛАЗОРОВЦИ

2009-12-11T04:26:00.000-08:00

15.11.1961г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2009-12-11T04:21:00.000-08:00

10.11.1961г. МОЛБА ДО НАЦИОНАЛНИОТ ПАРК МАВРОВО ЗА ОДОБРУВАЊЕ НА ТРАСА

2009-12-11T04:16:00.000-08:00

03.11,1961г. МОЛБА ДО КАБИНЕТОТ НА ПОТПРЕСЕДАТЕЛОТ НА СОЈУЗНИОТ ИЗВРШЕН СОВЕТ РАДОЉУБ ЧОЛАКОВИЌ

2009-12-11T04:12:00.000-08:00

03.11.1961г. ЗАПИСНИК НА РЕЖИСКИОТ ОДБОР

2009-12-11T04:07:00.000-08:00

03.11.1961г.РЕШЕНИЕ СО КОЕ СЕ ФОРМИРА РЕЖИСКИОТ ОДБОР ЗА ИЗГРАДБА НА ДАЛЕКОВОДОТ

2009-12-11T04:00:00.000-08:00

03.11.1961г. МОЛБА ЗА ПОМОШ ЗА ИЗГРАДБА НА ДАЛЕКОВОДОТ

2009-12-11T03:55:00.000-08:00

02.11.1961г. ЗАПИСНИК - ШИРОКО ЗАДРУЖНО СОБРАНИЕ

2009-12-09T12:38:00.000-08:00

02.11.1961г. ЗАПИСНИК - СОБИР НА ЗБОР БИРАЧИ ЛАЗАРОПОЛЕ

2009-12-09T12:36:00.001-08:00

LAZAROPOLE PHOTOS BY JORDANCO KICOVSKI

2009-12-01T04:07:00.000-08:00

ЈОРДАН КИЦО ; JORDAN KICO

LAZAROPOLE PHOTOS BY CVETA TORTEVSKA

2009-12-01T04:00:00.000-08:00

LAZAROPOLE PHOTOS BY JORDANKA STAMATOSKA - DANI

2009-11-26T05:28:00.000-08:00

Поуките од Лазарополе

2009-11-24T09:06:00.000-08:00

Илија Димовски

Поуките од Лазарополе

Со децении инвестиравме во развој на градовите на сметка на селата. Грешката не може да се исправи, но може да се поправи

Во моменти кога сите зборуваат и дебатираат за проблемот со Грција, во моменти кога можеме да прочитаме и да слушнеме милион идеи како треба да пристапиме и да го решиме проблемот со нашите соседи од Грција, јас одлучив да не пишувам на таа тема. Нека биде тоа еден мал, но мој отпор кон општата психоза, која очигледно сакаат да ја создадат одредени центри во Македонија.

Пред околу два месеца патот ме одведе во Лазарополе, прекрасно село на падините на Бистра. Многу познато, но и по многу нешта карактеристично село. Ова македонско село претставува симбол на многу типични елементи. Симбол е на природните убавините, симбол е на етнокарактеристиките, симбол е на традицијата, но симбол е и на запоставеноста и депопулацијата, за жал, симбол најмногу е на неискористеноста на неговите потенцијали. Првичната убава импресија ме натера и подоцна, па и денес да размислувам за Лазарополе, но не како за поединечност, туку како за пример и типизирана претстава за македонската приказна.

На ум ми дојдоа две слики. Првата замислена слики е некаде пред педесетина или повеќе години кога, според кажувањата, Лазарополе броело над пет илјади луѓе, имало своја економија и свое земјоделско, сточарско, па дури и индустриско производство. Лазарополе имало потенцијал да живее, да расте и да се развива. Лазарополе можело да стане убаво, типично туристичко гратче, со кое ќе се гордеевме сите, па и ние кои немаме никаква релација со него. Тоа, всушност, е втората слика. Убава слика, но и слика полна со чуден јад и разочарување за сите изгубени години и шанси за разумен и здрав развој на Македонија.

Кога би прошетал низ повеќе места во нашата држава веројатно ќе се соочам со исти или слични впечатоци. Ќе се соочам со исти или слични чувства. Многу пропуштени години, многу пропуштени децении, многу изгубени жаришта, многу изгубени шанси. Колку е силен тој впечаток кога би бил во Берово, во Пехчево, во Крушево, во селата под Плачковица, во селата околу Богомила, во Мариово, во Дебарца, во Малесија или Копачка... По малку жално. Погрешен пристап низ годините како последица на недостаток од визија и недостаток од компаративни искуства. Фактот дека сме дозволиле да немаме полицентричен развој, а се' што било можно сме инвестирале во моноцентричниот развој на државата ја покажува нашата грешка во текот на овие години. Грешка што не може да се исправи, но грешка што може да се поправи.

Многумина од нас што сме имале можност да влијаеме на општите процеси во државата сме го користеле тоа, но многумина, пак, си дозволиле луксуз да не работат на остварувањето на идеите и намерите поради кои ја добиле можноста да предводат одредени постапки. Секојдневно се соочуваме со тековни проблеми, секојдневно се соочуваме со системски проблеми, со социјални прашања, со невработеност. Но, тоа не ни ја дава слободата да не размислуваме, а уште помалку да не работиме и на стратешки приоритети за нашата држава.

Оваа политичка гарнитура, која моментно управува со државата, првпат застана и погледна малку пошироко од Скопје, иако е обвинета дека премногу се занимава со изгледот на централниот сегмент од Скопје. Оваа политичка гарнитура првпат погледна кон пошироката македонска основа. Последниве неколку години се почнати процеси во повеќе сегменти од управувањето со државните потенцијали, кои покажуваат очигледен интерес на доминантната политичка структура кон полицентричниот развој на државата. Тие процеси не се сконцентрирани во еден, два или три сегменти од државната управа, туку се појавуваат од повеќе страни на системот. Политиките во образованието, политиките во културата, во урбанизацијата и во градежништвото, политиките во туризмот, во спортот, во здравството и во економијата се доказ дека станува збор за системски, а не поединечен пристап кон ова прашање.

Во образовниот систем се инвестира во отворањето на многу нови наставни насоки во средното образование низ повеќе градови во државата. Се инвестира во инфраструктуралната база на образованието, многу повеќе од кога било досега. Отворени се многу нови факултети и дисперзирани студии речиси во сите градови во Македонија (за нив, лажната елита дури и се подбива и се потсмева, но ако...), кои им овозможија на илјадници млади луѓе полесно да доаѓаат до своето образование. Во културната политика се гледа елементот на полицентричност со политиките за инвестиции во културата низ повеќе места во државата. Охрид продолжува да ја добива својата поддршка, но покрај него тука веќе се наредија и Стоби, Вардарски Рид, Виничко Кале, театарот во Велес, библиотеката во Тетово, повеќето фестивали во Прилеп и уште многу други позитивни примери.

Државата почна неколку габаритни проекти во областа на градежништвото и инфраструктурата. Дел од нив веќе се реализираат во практика, како оној за санација и реконструкција на многу регионални патни правци. Но, има и проекти кои се пред стартот како, на пример, проектите за изградба на патната локална мрежа во голем број општини и проектите за изградба на водоводни и канализациони системи во поголем број населени места низ државата. Во најава е и изградба на повеќе автопатишта низ целата територија на Македонија по системот на концесионерство. Кога овој проект ќе биде завршен, ќе разбереме кое е неговото огромно значење за полицентричниот развој на Македонија.

Македонија првпат формира агенција за поддршка на туризмот, но, за среќа, нејзиното седиште го лоцира во Струга. Македонија првпат пушти во употреба толку голем број спортски објекти. Почнувајќи од спортската сала „Борис Трајковски“, но завршувајќи со многу фудбалски терени во малите општини на истокот.

Оваа тенденција е одлична. Можеби се' уште не доволна, но е значајна. Оваа тенденција не ги зема суровите бројки за пример како треба да се инвестираат државните пари. Оваа тенденција е базирана на добри искуства и уште подобра желба за развој на потенцијалите на државата. Оваа тенденција не смее да создаде отпор кај граѓаните на Скопје, кој впрочем е еден мал конгломерат од сите вредности, традиции и инвестиции од целата територија на Македонија. Можеби сега е времето кога Скопје ќе почне да им возвраќа на сите други.

Треба да бидеме искрени дека ова се почетоци на реализацијата на една нова политика. Нема да биде доволна ниту една година, ниту еден мандат. Оваа политика треба да стане пример за сите идни политички структури што ќе треба да знаат да продолжат да ја менуваат Македонија на подобро.

(Авторот е пратеник)

http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=BC4AF5E9E3784043BA9069C07AF08C24

LAZAROPOLE PHOTOS BY LjUPCO PERINSKI

2009-11-12T03:38:00.002-08:00

ВИДИ ЛИНК:

ФУДБАЛСКИ КЛУБ "КОЧО РАЦИН" ЛАЗАРОПОЛЕ

LAZAROPOLE "RAINBOW AND FLOWER" - PHOTOS BY DANCE DRAKULOVSKA

2009-09-01T07:05:00.000-07:00

LAZAROPOLE 2009 JULY / AUGUST PHOTOS BY GORGI APOSTOLOVSKI

2009-08-19T17:18:00.000-07:00

Венценосецот Шаламун изразил желба да го посети Лазарополе

2009-08-18T03:33:00.000-07:00

Томаж Шаламун, годинашниот лауреат на „Златниот венец“ на „Струшките вечери на поезијата“, кој пристигнува утре во Струга, најавил дека сака да го посети живописниот крај во кој е роден поетот Анте Поповски, а организаторите на фестивалот ќе му ја исполнат оваа желба

Годинашниот лауреат на наградата „Златен венец“, словенечкиот поет Томаж Шаламун, пред доаѓањето во Македонија изразил желба да го посети Лазарополе, родниот крај на реномираниот македонски поет Анте Поповски. Желбата на Шаламун, кој во Струга пристигнува утре, со задоволство ќе му ја исполниме, вели претседателот на управниот одбор на „Струшките вечери на поезијата“ Славе Ѓорѓо Димоски.

Оваа посета на Лазарополе во рамките на СВП би требало да стане традиција.

Според Ѓорѓо Димоски, Струга е подготвена од утре да ги пречека поетите што годинава доаѓаат во импозантна бројка. Гости на фестивалот ќе бидат 80 поети од сите континенти: Азија - Тајланд, Индонезија, Малезија, Кина, Јапонија, Монголија, Индија, Јужна Америка - Ел Салвадор, Аргентина, Чиле, Колумбија, Уругвај, првпат од мексиканските Кариби, а по долгогодишно отсуство и од Австралија, како и педесетина домашни автори.
Поезијата ќе ги надмине и политичките бариери, а потврда за тоа е и најавата за учество на поетот од Грција, Димитрис П. Краинотис.

- Имавме средба со градоначалникот на Струга и сé е во најдобар ред. На отворањето ќе присуствува највисокиот државен врв, но сé уште не се знае дали традиционалниот коктел во хотелот „Дрим“ ќе го приредува претседателот или премиерот на државава – вели Ѓорѓо Димоски.

Струшкиот поетски фестивал официјално се отвора задутре вечерта, со читање на „Т’га за југ“, во интерпретација на актерите Арна Шијак и Роберт Велјановски, а потоа со концерт на пијанистот Симон Трпчевски во Домот на културата, кој ќе ја отсвири „На Струга дуќан да имам“ и ќе го означи почетокот на годинашното издание на манифестацијата.

Годинава лајтмотив на фестивалот ќе биде „Поезија и музика“. Фестивалот ќе се одржи од 20 до 25 август, а акцент ќе биде ставен на младите поети, кои ќе настапат на три вечери, кога е предвидено да одржат перформанси и миксови на поезија и музика. Во рамките на темата „Поезија и музика“, на вечерите на младата поезија ќе настапат и „Љубојна“ со поезија на Петре М. Андреевски, „Баклава“, Сашо Гигов-Гиш...

Фестивалот подготви и богата издавачка дејност.

Ексклузивитетот, вели Ѓорѓо Димоски, е десеттомното издание на поезијата на истакнати македонски поети-добитници на наградата „Браќа Миладиновци“, на англиски јазик. „Со тоа ‘Струшките вечери на поезијата’ ќе бидат подготвени за извоз во другите земји“, вели претседателот на управниот одбор.

Поврзувајќи ги уште еднаш поезијата и музиката, организаторите ќе реализираат и програма за претставување на третиот брат од семејството Миладинови. Станува збор за Наум Миладинов, братот на Димитар и Константин Миладинови, кој бил музиколог и малку се знае во јавноста за тоа.

link: http://www.novamakedonija.com.mk/NewsDetal.asp?vest=81891048216&id=16&setIzdanie=21766

ЛАЗАРОПОЛЕ ФОТО МИНАТО 3

2009-08-14T15:13:00.000-07:00

ФОТOГРАФИИТЕ ГИ ИСПРАТИ ЕЛЕНА ДИМИТРИЕВСКА
линкови